Even snel dan!
Oei da's lang geleden.. de laatste maanden bijna niet gevlogen, en de paar keer dat ik wel op stap ben geweest geen tijd en eigenlijk ook geen zin om er wat over te schrijven. "Standaard" vluchtjes allemaal die gelukkig nog steeds plezier voor de passagiers en mezelf opleveren maar ik zou niet weten wat ik er verder over moet zeggen.
Anyway, eergister was ik wat vroeg klaar bij een afspraak en was de lucht blauw, dus kon ik het toch niet laten om het er even op te wagen. Tas gepakt, in de auto de club gebeld voor een kist en een vliegplan ingediend. Ik had geluk, de PH-SVL (Robin) kwam net uit onderhoud en was dus beschikbaar. Walk-around, instappen, checklists en gaan naar die baan! Bij de baan de run-up checklist en dan kom je een item tegen wat 'magnetos left/right' heet. Op dat moment heb je (bij de Robin) de motor draaien op 1800 toeren en wat je met deze check doet is beide ontstekingssystemen testen. De meeste vliegtuigmotoren hebben voor de veiligheid 2 systemen die ook nog eens onafhankelijk werken van het electrisch systeem. Iedere cilinder heeft 2 bougies die dus gevoed worden door de verschillende systemen (linker en rechter "magneet"). Tijdens de run-up zet je eerst het rechtersysteem uit door de sleutel naar "L" te draaien en vervolgens zet je de linkermagneet af door naar "R" te draaien. Daarna zet je alles weer op "Both" natuurlijk. Tijdens de theorie en de opleiding leer je dat het uitschakelen van de magneten een kleine "drop" in de toeren moet geven. Dat klopt natuurlijk ook wel, want de cilinders lopen dan nog maar op 1 bougie en hebben een minder goede verbranding. Wat mij nu overkwam is dat bij het schakelen naar L er helemaal niks gebeurde! Twee keer gechecked, dan weer naar R, naar both, gas dicht en er weer op maar het probleem bleef hetzelfde. Het truukje van de bougies schoonbranden door extra gas te geven helpt in dit geval ook niet, dat is alleen een mogelijkheid als de RPM drop niet helemaal gelijk is. In dit geval leek het probleem dat het rechtersysteem niet uit te schakelen was, waarschijnlijk doordat een aardedraad niet goed was aangesloten. Theoretisch geen probleem om mee te vliegen, maar toch een no-go item. Het is trouwens wel gevaarlijk bij het uitschakelen van het vliegtuig, omdat de rechter ontsteking dus blijft werken terwijl het contact uitstaat. Als je vervolgens met je hand aan de prop draait en er zit nog wat benzine in de cilinder kun je dag zeggen naar je arm..
Goed, de tower dus opgeroepen dat ik een technisch probleem had en terug wilde, ik mocht kiezen om terug te taxien via de baan of via de taxiway. Het laatste ging prima omdat ik nog kon keren, ondertussen sloot de toren het plan. Terug bij de club kwam net een andere vlieger terug met de PH-SVM (precies een zelfde vliegtuig) dus snel de FIO gebeld en een nieuw plan geopend. In de andere kist gesprongen en weer aan de slag.. ondertussen was het bijna 18:00 en om 18:45 moet je terug zijn in verband met end-of-daylight, als je te laat bent krijg je een vette rekening aan je broek voor het aanzetten van de baanverlichting (die nu trouwens ook al aanstond toen ik terug kwam, maar dat terzijde). Het oorspronkelijke plan om via Romeo de CTR te verlaten dus even omgezet in een Hotel via een request aan de toren, en toen rap in takeoff. Na Hoek van Holland een stukje langs de kust omhoog en bij Scheveningen richting Rijswijk (mijn nieuwe woonplaats) voor een paar orbits. Helaas zijn de foto's bijna allemaal mislukt in verband met de heiigheid en omdat het al donker werd. Heb ik mezelf voor niks misselijk gevlogen met al die steile bochten.... wel leuk trouwens, als je in je eentje zit ga je toch wat makkelijker even flink met de controls spelen dan wanneer je passagiers hebt.. bovendien reageert het vliegtuig wat sneller (lichter). Na Rijswijk via de A13 terug naar het veld alwaar ik een circuit voor baan 24 mocht vliegen. Boven Delft vroeg ik me af of het zou lukken om de landing te filmen. Helaas lukte het niet om de camera voorop het panel te zetten, maar de Robin heeft een heel mooi plat stuk aan de onderkant van de canopy waarop ik 'm prima kwijt kon. In het filmpje kijk je dus over de linker vleugel. Uitdaging was natuurlijk om zo zacht te landen dat de camera niet bewoog, zowaar lukte dat ook nog ;-) Pas bij het verlaten van de baan trilt ie een klein beetje van z'n plek.
ok genoeg geluld weer, FILMPJE!!.
En hopelijk tot de 28e oktober (Vlaai in op Maastricht).
Anyway, eergister was ik wat vroeg klaar bij een afspraak en was de lucht blauw, dus kon ik het toch niet laten om het er even op te wagen. Tas gepakt, in de auto de club gebeld voor een kist en een vliegplan ingediend. Ik had geluk, de PH-SVL (Robin) kwam net uit onderhoud en was dus beschikbaar. Walk-around, instappen, checklists en gaan naar die baan! Bij de baan de run-up checklist en dan kom je een item tegen wat 'magnetos left/right' heet. Op dat moment heb je (bij de Robin) de motor draaien op 1800 toeren en wat je met deze check doet is beide ontstekingssystemen testen. De meeste vliegtuigmotoren hebben voor de veiligheid 2 systemen die ook nog eens onafhankelijk werken van het electrisch systeem. Iedere cilinder heeft 2 bougies die dus gevoed worden door de verschillende systemen (linker en rechter "magneet"). Tijdens de run-up zet je eerst het rechtersysteem uit door de sleutel naar "L" te draaien en vervolgens zet je de linkermagneet af door naar "R" te draaien. Daarna zet je alles weer op "Both" natuurlijk. Tijdens de theorie en de opleiding leer je dat het uitschakelen van de magneten een kleine "drop" in de toeren moet geven. Dat klopt natuurlijk ook wel, want de cilinders lopen dan nog maar op 1 bougie en hebben een minder goede verbranding. Wat mij nu overkwam is dat bij het schakelen naar L er helemaal niks gebeurde! Twee keer gechecked, dan weer naar R, naar both, gas dicht en er weer op maar het probleem bleef hetzelfde. Het truukje van de bougies schoonbranden door extra gas te geven helpt in dit geval ook niet, dat is alleen een mogelijkheid als de RPM drop niet helemaal gelijk is. In dit geval leek het probleem dat het rechtersysteem niet uit te schakelen was, waarschijnlijk doordat een aardedraad niet goed was aangesloten. Theoretisch geen probleem om mee te vliegen, maar toch een no-go item. Het is trouwens wel gevaarlijk bij het uitschakelen van het vliegtuig, omdat de rechter ontsteking dus blijft werken terwijl het contact uitstaat. Als je vervolgens met je hand aan de prop draait en er zit nog wat benzine in de cilinder kun je dag zeggen naar je arm..
Goed, de tower dus opgeroepen dat ik een technisch probleem had en terug wilde, ik mocht kiezen om terug te taxien via de baan of via de taxiway. Het laatste ging prima omdat ik nog kon keren, ondertussen sloot de toren het plan. Terug bij de club kwam net een andere vlieger terug met de PH-SVM (precies een zelfde vliegtuig) dus snel de FIO gebeld en een nieuw plan geopend. In de andere kist gesprongen en weer aan de slag.. ondertussen was het bijna 18:00 en om 18:45 moet je terug zijn in verband met end-of-daylight, als je te laat bent krijg je een vette rekening aan je broek voor het aanzetten van de baanverlichting (die nu trouwens ook al aanstond toen ik terug kwam, maar dat terzijde). Het oorspronkelijke plan om via Romeo de CTR te verlaten dus even omgezet in een Hotel via een request aan de toren, en toen rap in takeoff. Na Hoek van Holland een stukje langs de kust omhoog en bij Scheveningen richting Rijswijk (mijn nieuwe woonplaats) voor een paar orbits. Helaas zijn de foto's bijna allemaal mislukt in verband met de heiigheid en omdat het al donker werd. Heb ik mezelf voor niks misselijk gevlogen met al die steile bochten.... wel leuk trouwens, als je in je eentje zit ga je toch wat makkelijker even flink met de controls spelen dan wanneer je passagiers hebt.. bovendien reageert het vliegtuig wat sneller (lichter). Na Rijswijk via de A13 terug naar het veld alwaar ik een circuit voor baan 24 mocht vliegen. Boven Delft vroeg ik me af of het zou lukken om de landing te filmen. Helaas lukte het niet om de camera voorop het panel te zetten, maar de Robin heeft een heel mooi plat stuk aan de onderkant van de canopy waarop ik 'm prima kwijt kon. In het filmpje kijk je dus over de linker vleugel. Uitdaging was natuurlijk om zo zacht te landen dat de camera niet bewoog, zowaar lukte dat ook nog ;-) Pas bij het verlaten van de baan trilt ie een klein beetje van z'n plek.
ok genoeg geluld weer, FILMPJE!!.
En hopelijk tot de 28e oktober (Vlaai in op Maastricht).
