Zweten!

Poeh, eindelijk die clubcheck gedaan. Maar waarom nou weer als het buiten 28 graden celcius is.. gelukkig vond Michiel (de instructeur) dat het niet zo lang hoefde te duren. Na startup te hebben gevraagd moesten we even tanken, tijdens het tanken kreeg ik al wat briefing van Michiel wat de plannen waren. Takeoff met wat verrassingen, een paar oefeningen binnen de CTR en dan weer terug.
Zo gezegd zo gedaan, op verzoek van Michiel in takeoff vanaf de holding 06 ipv intersectie V4. Ik moest een short field takeoff doen, en volgens Michiel stond ter hoogte van de PAPI een flink opstakel. OK, twee standjes flaps dan maar, remmen erop houden, volgas en rijden met dat ding. Blijven trekken aan de yoke en we vlogen snel. Gelijk gaan klimmen met 65 knopen, best vreemd omdat je dan de baan helemaal niet meer ziet. Daar kwam snel verandering in want Michiel trok het gas dicht, "engine failure!". Ok neus drukken en rap alle flaps eruit en richting de baan. Net voordat ik 'm wilde neerzetten riep ie "go around!", dus vol gas weer, carb heat weer uit en weer rustig gaan opschonen (flaps up). Maar nee hoor, alweer een engine failure!.. dus weer alle flaps eruit en op die baan af. Nu hoorde ik niks meer naast me, dus dan maar weer neergezet op de baan. Wat je allemaal niet kunt doen in 2 kilometer..
Goed dat was dus een gratis touch and go en nu gingen we echt vliegen. Linkerbocht naar 1200 voet om bij Pijnacker wat oefeningen te doen.
Allereerst een bochtje om een vijvertje heen en toen nog een om een kas. Daarna een slow flight met alle flaps eruit (65 knopen), allemachtig wat een gas moet je dan geven om nog te blijven vliegen, zo rond de 2500RPM. Toen kwam het verzoek om een 180 graden bocht te maken, dat moet dan uiterst voorzichtig omdat je erg dicht bij de stall speed zit. Dus liefst niet de ailerons gebruiken maar erg voorzichtig met je voeten de bocht maken, niet meer dan 10 graden bank.
Na de bocht heb ik nog 2 stalls gedaan, waarvan 1 een full stall. Dan blijf je trekken totdat ie echt niet meer wil, op dat moment hang je echt op de staart in de lucht. Dat is echt Piper gedrag, die dingen willen bijna niet stallen. Natuurlijk ging toen gelijk het gas weer dicht, alweer een engine failure! Er waren niet erg veel noodlandingsveldjes in de lucht, de beste veldjes lagen erg dichtbij dus ik moest even wat truuks uithalen om een beetje goed op final te komen. Op 500 voet weer doorgestart en toen nog een keer de oefening gedaan. Nu koos ik een veld wat wat ver lag, ik had het waarschijnlijk hakken over de sloot wel gehaald. Erg goed om weer eens te oefenen..
Toen weer terug het circuit in voor de 06, en drie keer raden wat er gebeurde: engine failure! Nu zat ik al op downwind dus dan maak je er een glide-in van. Niet te ver van de baan afvliegen en als je ziet dat je het gaat halen pas alle flaps eruit. Mooi op de zebra geland en via V3 weer de baan af. Maar het was wel even zweten!!

Gelijk erna hadden we de briefing voor de clubweek in Haguenau, we gaan daar volgende week de omgeving onveilig maken. Komende dinsdag ook nog de vijfde rally van 't seizoen. Tot later!

What a beautiful day..

Ja het was inderdaad mooi weer afgelopen zondag, na een matige zaterdag. Om een uurtje of 11:15 was ik op de club voor de ATCBOX vliegdag 2005. Op zaterdagmiddag was ik al even naar de meteo op EHRD geweest om het vliegplan in te dienen, compleet met eigen callsign:



Om 11:40 kwam Shaddy aan, we gingen nog snel even naar de meteo om het weer en de NOTAMs te halen (en om even te kijken hoe dat allemaal werkt natuurlijk). Eenmaal terug op de club kwamen Daan en Froek ook binnenlopen. Niet lang daarna zaten we in het vliegtuig, Alex stond naast ons met de ATCBOX9. Tijd om de verkeersleiding te gaan roepen. "Rotterdam ground goedemiddag de Papa Hotel..eeeeh.. ATCBOX ONE". Rotterdam ground vervolgens: "station calling say again your callsign?". "It's ATCBOX ONE". Gerommel met papieren... "....ATCBOX ONE go ahead". Dat was niet de eerste keer dat ze wat vreemd opkeken..
Na de start via de Mike departure naar Gouda, waar Alex naast ons kwam vliegen:



Ook daar weer wat vreemde reakties van de ATC'er (Dutchmil), ATCFOX ONE zei 'ie geloof ik. Over Soesterberg ging het richting Apeldoorn, Shaddy had inmiddels de knuppel overgenomen en vloog als ware het een computerspelletje achter Alex aan. Alex zei later nog tegen me "waar zat je nou, ik maakte een bocht naar links en zag je niet, daarna een bocht naar rechts en zag je nog steeds niet". Ja Alex dat komt door de goeie jetfighter skills van Shaddy ;-)
Nadat ik eindelijk VFR punt Sierra had gevonden bij Teuge was het tijd om het circuit te vliegen en een mooie landing te maken. Foxtrot (?) heeft er een hele mooie foto van gemaakt, net na touchdown, neuswieltje nog boven de grond en duidelijk de flaps te zien (klik voor een grote versie):



Toen volgde een hoop gezelligheid waarbij er natuurlijk iemand kaal werd geschoren, je weet wel de standaard dingetjes. Mijn telefoon ging en wat bleek, m'n vader en zwager liepen ook rond op Teuge. Ze stonden met aanhang op de camping bij Ommen en wilden natuurlijk even er naar toe vliegen. Dat laat ik me geen twee keer vragen en na een half uurtje hingen we weer om richting noordoosten te vliegen. Dan merk je toch wel de charme van een groen veldje, gewoon instappen en wegwezen. Boven de camping twee steile bochten gedraaid, volgens m'n zusje maakte dat toch wel erg veel herrie. Maar goed ik zat niet al te hoog, je moet er wel iets gas bijgeven en het was ook nog voor een goed doel.
Terug op Teuge even wat gegeten, gepraat en toen kwam ineens Frank Versteegh aanvliegen, die kwam net terug uit Oostenrijk waar de Red Bull airrace was geweest. Omdat we op ATCBOX vorig jaar wat filmpjes voor 'm hebben gehost kende hij Daan al, dus toen Daan 'm aansprak was ie gelijk enthousiast. Na een praatje stelde hij voor om op de foto te gaan bij z'n kist, dus de hele nog aanwezige groep ging mee naar de hangar. Hij vertelde nog wat over het vliegtuig en wat ie nog allemaal van plan is en dan merk je dat hij het inmiddeld wel gewend is om met de media en het publiek om te gaan.. en toen de foto:



Helaas was het toen alweer tijd om terug te gaan, maar het goede nieuws was: dat moest weer per vliegtuig. Even met Sobolo afgesproken om samen door de EHAM CTR te vliegen. Onderweg er naar toe weer netjes in loose formation:



En natuurlijk moesten we gezamenlijk een rondje om de toren vliegen. Volgens Sobolo was het een dogfight om de toren, hij zat in de binnenbocht en ik in de buitenbocht. Omdat de 06 in gebruik was om te landen moest ik vrij strak uitkomen na de bocht, anders waren er wat vliegers goed geschrokken... daarna mochten we de 06 kruisen en verder richting het zuiden. Sobolo ging verder naar het westen om langs de kust naar beneden te gaan.
Bij Mike aangekomen weer aangemeld bij Rotterdam tower en via een rechterhand circuit op de 06 geland. Na een biertje en een hoop gedoe met benzinebonnetjes konden we naar huis met een zeer voldaan gevoel. Volgend jaar zeker weer, het plan is dan EHMZ!

Daan heeft een fantastisch compilatie filmpje gemaakt, download deze hier!. Een enorme verzameling foto's van alle deelnemers vind je hier.