Zo, dat was wel een flinke tocht gisteren, met een buitentemperatuur van zo'n 30 graden celcius een afstand van 470nm afgelegd. Het begon allemaal natuurlijk in Rotterdam, waar ik om ongeveer 10:30 de PH-SVM zichzelf los liet vliegen van het asfalt om koers te zetten naar het zuidoosten. Vanaf Romeo ging het met een koers van ongeveer 120 graden en op een hoogte van 3500 voet richting Eindhoven. Bij Eindhoven toch maar even de toren geroepen hoewel we boven de CTR zaten, deze vroeg ons om via punt Hotel te kruisen. Dat was even zoeken want die staat niet op de vliegkaart, maar gelukkig was er genoeg apparatuur aan boord om ons op het juiste pad te zetten. Voorbij de CTR pakten we de originele track weer op om niet lang daarna de grens met Duitsland te kruisen. In de verte zagen we al wat mooie elevatie in het landschap opdoemen. Na nog wat gepruts met het overstappen op de kaart van Duitsland (wat zijn die Jeppesen kaarten toch onwijs slecht!) hadden we alles weer in de smiezen. Na nog een 45 minuutjes door Duitsland te hebben gekruisd kwamen we in de buurt van Koblenz. Overigens groot respect voor Langen info (de flight information service/FIS), die gaven constant traffic info wat erg handig was.
De approach op Koblenz is erg fraai te noemen, je draait naar base boven de moezel die dan een flink eind onder je ligt in een dal. Vervolgens vlieg je op final vlak naast een hoge brug over de rivier, kruis je nog wat hoogspanningsmasten en scheer je over een bosje om dan op de baan uit te komen (als het allemaal goed ging natuurlijk). Na de landing konden we de kist parkeren:
En konden we naar het luchthavengebouw, waar tevens een Grieks restaurant (!!) gevestigd is. Lunchen met Gyros dus..
Na het eten en het tanken nam Alex de kist over om naar een klein veldje genaamd Hoppstadten te vliegen. Een hele mooie route, eerst zie je bij takeoff de Moezel liggen:
En daarna koersten we over de Rijn verder naar het zuiden:
Helaas vond Rammstein het niet goed om een low-pass over hun baan te maken, dus konden we gelijk richting het westen draaien om EDRH op te zoeken. Die was redelijk snel gevonden en even later stonden we aan de grond:
De lokale clubleden vertelden ons dat we midden in de Bitburger zone hadden geparkeerd. Na wat vragende blikken onzerzijds bleek dit een lijntje te zijn waar geldt "hier motor laten draaien, een rondje Bitburger betalen!". Maar we kwamen er gelukkig vanaf met een waarschuwing voor de volgende keer...
Ik heb stiekem even snel een foto gemaakt van Hoppstadten tower, daar kunnen ze nog wat van leren op Schiphol:
Voor de takeoff moest Alex alle short field takeoff technieken uit de kast halen. Het baantje is niet al te lang, ligt op 1000ft en het was best warm. Maar na drie keer in het handboek van de Robin te hebben gekeken constateerden we toch dat het moest kunnen. En het kon ook... 1 standje flaps, remmen erop, volgas weg en zo snel mogelijk lostrekken om in het grond effect snelheid op te bouwen. En dan gaan klimmen met max rate of climb om voor het heuveltje op hoogte te zijn. Op die heuvel staan nog wat windmolens en die moet je niet met slecht weer tegenkomen want we zaten er niet boven (het veld zie je nog op de achtergrond):
Volgende veld was Luxemburg, hier zitten we op downwind:
Tja en toen waren we geland. De verkeersleider had waarschijnlijk net 5 minuten geleden te horen gekregen dat hij nog maar 1 dag te leven had en dat verklaarde natuurlijk waarom hij niet al te behulpzaam was. Na wat verwarring alom (hoewel, we riepen toch echt 2 keer dat we wilden tanken) werden we naar parkeerplaats 5 gestuurd, een soort uitgestorven vliegtuigkerkhof waar ook nog een pomp staat. Na het tanken tegen een redelijk interessante prijs (maar nog altijd duurder dan een liter Euro95 in NL) bleek dat we meemochten met een grote stadsbus. We zaten hierin samen met een Nederlandse captain van een businessjet die net na ons was geland en die z'n passagiers kwam halen. Na een ritje van zo'n 2 kilometer werden we gedropped bij het luchthavengebouw tussen de Luxair passagiers. Omdat we niet echt wisten waar we heen moesten gingen we maar een trap op om in de bagagehal uit te komen. Na even wat rond te hebben gekeken zagen we ineens de bekende zwarte C op de gele achtergrond waar we dus blindelings naar toe liepen. Het bleek echter bagageband C te zijn, wie verzint er dan ook zoiets! Dan het toch maar even vragen aan een infodame, die ons naar de handling ruimte stuurde. Daar gebeurde van alles met formulieren en geld en toen stonden we weer in de gang. Nu nog naar de havendienst om de landing te betalen. Die was trouwens 6 euro, en de handling 30. Hoezo krom?
Op naar de koffie, dus weer naar boven, langs de bagagebanden en door de douane waar niemand zat. En dan sta je ineens in een echte aankomsthal met restaurant en shops enzo, best raar. En wat het allerraarste was, we stonden gewoon op het aankomstbord!! Net na die vlucht uit Tenerife, een "schedule" wisten ze natuurlijk niet..:
Na wat te hebben gedronken weer naar beneden, we moesten ons melden bij de general aviation incheckbalie. Ik was natuurlijk weer mijn paspoort vergeten (deja vu!) dus we hadden vooraf besloten dat Alex en ik de piloten waren en Peter de passagier (weten zij veel..). Peter kreeg op vertoon van zijn paspoort een heuse boardingcard:
Alex en ik hoefden alleen ons brevet te laten zien en konden zo doorlopen, nou ja nog wel even door de security check. Een dame zat al op ons te wachten en belde de bus, die voor ons kwam aanrijden en weer naar platform 5 reed:
En toen weer op pad naar de laatste stop, St Hubert in de Ardennen. Na takeoff een early left turn zodat we nog wat van het platform zagen:
Bij St Hubert in de buurt nog wat gedoe omdat ze niks terugriepen op de radio op beide frequenties. We besloten toch maar te landen na het seinenvierkant te hebben bekeken, dan maar ruzie met die Belgen. Maar niets was minder waar, ze waren erg vriendelijk, sloten ons vliegplan en hielpen netjes met het volgende plan. Na een goed avondmaal konden we weer naar de SVM voor de laatste leg, de schaduwen werden al lang:
De laatste leg werd netjes door Peter gevlogen, die de hele weg lekker tegen de zon in zat te kijken. Veel ballonnen onderweg en we kregen nog even wat vectors van Brussels info vanwege verkeer naar Luik. Zwaar overdreven want ze zaten nog dik 1000 voet boven ons en niet eens op onze koers maar safety first he. Boven NL weer naar Dutchmil waar we geloof ik de enige kist waren, verder niets gehoord. Rotterdam vond het goed dat we rechtstreeks over de city een righthand base 06 vlogen dus sneller kan bijna niet. En dus stonden we om 22:00 weer aan de grond op Rotterdam, bijna 12 uur onderweg geweest. Als besluit nog een plaatje van de route (de kaart is niet helemaal goed gecalibreerd maar het idee is wel duidelijk):
En het complete foto album staat
hier.
Tot de
ATCBOX vliegdag!!!
