Zooo daar waren we weer! Vorig weekend voor het eerst een paar dagen op stap geweest met de club, daarna een erg drukke week dus jullie moesten even op het verhaal wachten.
Op vrijdagochtend stonden we om 8:30 op de club om de knoop door te hakken qua weer. De
TAF van Guernsey (EGJB) voorspelde weinig goeds, een wind van een knoop of 25 met gusts naar 38 knopen. Onderweg zou het verder wel redelijk zijn, met hier en daar buien. Besloten werd om gewoon onderweg te gaan naar Deauville/LFRG, de eerste stop, om daar verder te beslissen. Zo'n beetje op dat moment kwam ik er achter dat m'n paspoort nog thuis lag, k*t! Gelukkig was het niet druk op de weg dus ik stond binnen 40 minuten weer binnen. Ondertussen waren alle PIC's klaar met hun voorbereiding en kon ik eigenlijk gelijk instappen naast Frits. Ik was namelijk co-pilot op deze leg. Gebruikelijk met dit soort uitstapjes is dat de co-pilot de radio doet en de piloot helpt met navigeren. We zaten in de PH-SVP, de mooiste kist die de club heeft vind ik, hieronder de laatste voorbereidingen van Frits:
(Oh ja, je kunt dit keer niet op de foto's klikken, maar als je
hier klikt zie je het hele album)
De vlucht voerde ons over Zeeland en daarna langs de Belgische kust. Voorbij Koksijde draaien we landinwaarts waarbij we erachter kwamen dat Lille info niet reageerde op oproepen. Achteraf bleek dit in de NOTAMS te staan maar iedereen dacht dat NOTAM "NOT Applicable to Me" betekende.. Na enige tijd kwamen we weer bij de Franse kust, waar we nog een paar kerncentrales moesten ontwijken, er staan flinke boetes op het overvliegen van die jongens. Na bijna 2 uur vliegen kregen we Le Havre in zicht, daaronder ligt het veld van Deauville. Vrij indrukwekkende bruggen liggen daar bij Le Have trouwens.. via een rechterhand base zette Frits de kist neer op Deauville en konden we naar het restaurant voor een perfecte driegangen lunch. Hier nog even het platform overzicht, de PH-SVG was toen nog niet gearriveerd. Die kwam ca. 20 minuten na de anderen aan en reed tot grote hilariteit de afslag naar het platform voorbij..
Bij de lunch werd er al een fles witte wijn opengetrokken door de vliegers die alweer klaar waren, en dat zette eigenlijk de toon voor de rest van het weekend..
Inmiddels gaf de METAR van Guernsey al betere resultaten (16 knopen wind) en besloten we om de tocht te vervolgen. Ik was nu passagier bij Peter W. en kon dus rustig naar buiten kijken. Het lokale weer was wel iets minder, af en toe een spat regen en de wolken waren gedaald naar ongeveer 1400 voet. Langs de Normandische kust vervolgden we de route naar de kanaaleilanden. Via Jersey approach kregen we radar headings richting Guernsey, hierbij word je om het eiland Sark heengevectord:
Omdat Marco met de PH-SVQ een go-around deed moesten we even in de holding, Peter W. vond dat een mooi moment om een paar steile bochten te maken. Na een bocht of 4 mochten we verder en waren we al snel cleared to land. Het waaide toch wel behoorlijk (14,7 knopen crosswind berekenden we later..) maar Peter zette 'm netjes aan de grond. Ook Linda, die na ons aankwam met de PH-SVY, maakte een mooie crosswind landing op 1 wieltje. En toen stonden we op Guernsey.. de lokale vliegclub had taxi's geregeld, die naar bleek al een uur stonden te wachten. Tja, hadden ze maar goed op teletekst moeten kijken voor de arrivals..Na de douane afhandeling sprongen we in de taxi's naar het hotel. Ik heb nog nooit ergens zo snel aan het bier gezeten, voordat we waren ingechecked zaten we allemaal al met een halve liter "Breda" bier voor onze neus in het oh zo gezellige barkamertje van het hotel. Maar het smaakte best na zo'n bevlogen dag.
Na het inchecken snel dan nog maar een biertje en dan was het tijd om de stad in te lopen. Daar vonden we gelukkig al snel een bar, want iedereen had natuurlijk reuze dorst gekregen. Na nog een partij bier en wijn stond de hele club weer buiten om eens naar een eettent op zoek te gaan. Die werd gevonden in de vorm van de "Red Onion", een soort dans/eettent. Dit betekende dat het volume flink werd opgevoerd op het moment dat we ons eten kregen, waardoor eigenlijk geen gesprek meer mogelijk was. Het was overigens inmiddels al 22:00. Ik had een enorme berg lasagne gekregen en omdat ik grote trek had MOEST het gewoon op. Dit, in combinatie met het tijdstip van eten (en heeeeeel misschien die paar biertjes) maakte dat het allemaal niet wilde zakken en ik voelde me dan ook niet erg OK voor de rest van de avond. Na nog even een lokaal biertje te hebben geprobeerd in een kroeg (wat eigenlijk niemand lekker vond, wat een donkerbruin vaag spul was dat zeg) kwamen we weer in de gezellige hotelbar terecht, alwaar Nico nog even een halve liter voor m'n neus zette. Het kwam uit een goed hart natuurlijk maar verder dan 2 slokken ben ik niet gekomen en na 15 minuten heb ik toch maar het bed opgezocht. Na een half uurtje ging de rest ook onder wol en ik hoorde in de kamer naast ons nog iemand die helaas het eten niet kon binnenhouden. De rest van het weekend was "kamer 19" verdacht, alleen heeft nog steeds niemand toegegeven in die kamer geslapen te hebben..
De volgende ochtend was het schitterend blauw met een paar wolkjes en nog steeds wel een lekker windje. Vandaag was mijn vliegbeurt en bij het ontbijt belde ik even met de FIO in Amsterdam om het vliegplan door te geven. Om een uurtje of 10:00 waren we klaar om te vertrekken:
Ik zat in de PH-SVQ met Peter W. en Frits. Men waarschuwde me nog even dat het op Wight ook wel redelijk zou waaien en de Robin is wat moeilijk met crosswind landingen. Via Jersey approach gingen we weer richting het vasteland om daar te gaan klimmen naar FL75 voor de oversteek. Zo rond FL50 wilde de SVQ niet echt hard meer omhoog, ik denk dat we ook best zwaar waren met volle tanks, 3 man en wat bagage... dus dan maar de oversteek op FL55 gemaakt. Wat een fantastisch uitzicht heb je dan toch weer in die Robin... Peter W. maakte nog een mooie plaat van ons drie'en boven het kanaal:
Een mijl of 15 voor Wight begonnen we met zakken en we hadden het veld al snel in zicht. Via een linkerhand circuit kwamen we voor de baan uit en toen vloog ik de heftigste final die ik tot nu toe in m'n bijna 1-jarige vliegcarriere heb gevlogen.. we gingen echt alle kanten op en ik heb de snelheidsmeter van 60 naar 100 zien vliegen. Uiteraard maar 1 standje flaps voor wat betere manouvreerbaarheid maar ik kwam door de hoge snelheid toch wat ver boven de baan uit. Dan maar een go-around en nog een circuit.
Het veld ligt ook achter een heuvel met daarop bomen, je moet dus vrij steil binnenkomen. Met weinig flaps betekent dat automatisch dat je vrij hard gaat en die snelheid moet je toch ergens kwijt.. maar de 2e keer ging beter al stond ik nog steeds vrij laat met een stuitertje. Lekker tot het einde uit laten rollen en dan geparkeerd naast de andere kisten. Alleen de PH-SVP kwam nog binnen na ons.
Er stond een bus klaar die ons naar
Shanklin Chine bracht, een mooi stukje natuur waar een riviertje in de zee uitkomt. Beneden aangekomen lunchten we in de Fishermans Cottage.
Na de lunch weer rap terug naar EGHN (Sandown) voor de volgende leg, naar Le Touquet. Ik vloog deze leg in de PH-SVP, met Peter V. als co en Corien als passagier. Na een wat hobbelige takeoff (het veld was niet echt gladjes om het maar voorzichtig uit te drukken) vlogen we richting Engelse kust, om via de Seaford VOR weer het kanaal over te steken. Het zicht was wat minder geworden en het duurde wel even voordat we de Franse kust weer in zicht hadden. Bij Le Touquet mochten we een rechterhand circuit vliegen. Op final zat ik wat te kloten, en met de landing van vanmiddag nog in het achterhoofd hield ik de snelheid te hoog waardoor we niet lekker neerkwamen. Dus voor de tweede keer die dag een go-around :-) Deze was niet nodig geweest, ik denk achteraf dat de vermoeidheid me ook wel parten heeft gespeeld. Je moet er je kop toch wel bijhouden en dat ging me erg moeilijk af. Natuurlijk zorgden 2 go-arounds op 1 dag voor de nodige hilariteit, maar goed beter 2 go-arounds dan een go-around en een crash.
We zaten in het Holiday Inn, een heel mooi hotel in een fraaie buurt waar alleen maar villa's staan. 's Avonds behoorlijk luxe uit eten in het dorp, dat was allemaal prima geregeld..
De volgende dag konden we rustig aan doen, de mensen die het niet al te laat hadden gemaakt (waaronder ik) wandelden rustig naar het dorp, waar we om 13:00 de lunch hadden besproken. Dit was (natuurlijk) in een visrestaurant, waar ik me de tong goed liet smaken. Om een uur of 4 's middags "hingen" we weer voor de laatste leg naar Rotterdam. Het weer was inmiddels perfect geworden en ik kon rustig achterin de PH-SVQ van het uitzicht genieten terwijl Linda terugvloog. Binnen de Rotterdam CTR nog even via de stad gevlogen:
En vervolgens om ongeveer 17:30 geland om onder het genot van een biertje nog even alle verhalen de revue te laten passeren.
Nogmaals heel veel dank aan de organisatie, het was perfect geregeld en ik ben weer een heleboel ervaringen rijker!
Oh en van de week ook nog de rally gevlogen, waarbij ik gelukkig weer heb bewezen ook gewoon een keurige landing te kunnen maken :-) Het verhaal en de filmpjes kun je vinden bij
Tom.
