Weblog Cowboy

Tom W. kende ik van een aantal "gameparties" waar ik in het verleden nog wel eens rondhing, tevens werkt hij ook in de internet security business. Vorige week zag ik z'n naam in ons reserveringsboek staan voor een proefles en dus raakten we weer aan de praat. Hij is ook een weblog begonnen, leuk om zijn verrichtingen te volgen! Check Pilot Cowboy.

Special VFR

Wow wat een weertje ineens he.. dacht ik gisteren ook dus dan begint het heel hard te kriebelen. Ik had vrijdagavond nog snel even een kist geboekt, het ging nog net lukken met de PH-SVL tussen 12:00 en 14:00. Plan was om even naar EHMZ te vliegen met vriendin, waar we dan een rondje konden vliegen met haar broertje. Helaas begon de dag gisteren niet zo goed in het zuidwesten, stabiele lucht dus (zeer) slecht zicht en laaghangende bewolking. Het zou wel gaan opklaren richting het zuidwesten maar ik zat aan die tijd gebonden. Nog snel even langs de meteo in het luchthavengebouw om 11:30 en die zag er ook weinig heil in, dus helaas maar de intenties moeten veranderen in EHHV (Hilversum) en een vliegplan daarvoor ingeklopt in de computer.
Op de club snel de voorbereiding gedaan en de METAR gechecked. Die stond nog op 4100 meter zicht BCMG CAVOK ofwel het zou binnen 2 uur veel beter worden. Hier en daar begon het ook al te vliegen ofwel de verkeersleiding had er geen problemen meer mee. De SVL had al een week niet gevlogen, wat ook wel te merken was bij het starten, dat wil dan toch even duren. Maar uiteindelijk konden we dan toch weg naar de 06. Nadat ik ready voor departure meldde kreeg ik voor het eerst een "Special VFR" klaring, dit houdt in dat punt Oscar gemeld moest worden. Normaal gesproken is Oscar als je outbound vliegt niet compulsory. Special VFR doet men als de zichtwaarde binnen de CTR lager is dan 5km. Overigens keek ik echt wel verder dan 5km maar goed, ook de ATC'ers moeten denk ik wachten op de nieuwe METAR :-)
Na mij wilde nog een kist weg op de Mike departure en die moest mooi wachten tot ik Oscar had gemeld, bij Special VFR wil men graag flinke separatie hebben, just to be sure.
Zonder noemenswaardigheden zaten we al snel bij de Loosdrechtseplas om te gaan zakken voor het circuit van baan 07 op EHHV. Daar was het met dat mooie weekendweer giga druk dus goed uitkijken geblazen. Ik was nog nooit op de 07 geland dus moest ook veel op het kaartje kijken om een beetje normaal circuit te vliegen, ondertussen mocht m'n vriendin goed om zich heen kijken of er geen zwevers op ramkoers zaten. Dat circuit is wel aardig gelukt, iets te vroeg ingevoegd:


Toen ik op final zat wees m'n vriendin op een kistje wat van rechts op ons afkwam (direct base, geen downwind gevlogen) met de vraag of ie ons wel gezien had. Ik twijfelde daar vrij sterk aan maar aangezien we bijna op de zelfde hoogte zaten en we van links naar rechts voor hem voorbij kwamen moet dat haast wel. Een radio bedienen was voor de beste man waarschijnlijk te hoog gegrepen want niemand heeft 'm ooit gehoord. Hij draaide vlak achter me naar final dus eenmaal geland liet ik de kist maar lekker doorrollen om een soort high speed turnoff te nemen tussen de emmertjes door. Je zal zo'n dwaas maar in je nek krijgen.. Terwijl we dat deden riep iemand over de radio dat er een haas op de baan zat, waarop de "toren" erg droog antwoordde dat dat waarschijnlijk de paashaas was die wat vroeg was dit jaar. Tja zo'n veldje is het dus, dat Hilversum ;-)
Even wat gedronken op het terras in het zonnetje om weer snel op te starten voor de terugreis. Zoals je ziet op het plaatje heb ik niet helemaal het juiste circuit gevlogen, officieel moet je helemaal downwind weer afvliegen om daar pas het circuit te verlaten. De kist voor me verliet echter al na crosswind het circuit, dus ik ging er maar achteraan, leek me ook een stuk veiliger met al die gasten die invoegen zonder uit hun doppen te kijken. De terugreis duurde iets langer dan heen en na ongeveer 20 minuten verliet ik Amsterdam Info om weer naar EHRD tower te gaan. Ken je dat, dat je de toren oproept en terwijl je je verhaal begint je ineens denkt "f*ck, ATIS vergeten uit te luisteren". Normaal moet je melden welke ATIS code je hebt uitgeluisterd, nu zei ik maar iets van "PH-SVL is over de Reeuwijkseplas, 1000ft, approaching Mike, request landing information". Waarop de man op de toren zo vriendelijk was om nog even de juiste ATIS code terug te lezen :-)
Verder ging alles goed en na precies 30 minuten stonden we weer op de 06 om bij V3 de baan te verlaten. De toren vergat nog even de taxi klaring dus ik moest nog "vacated" melden bij de dikke gele lijn aan het einde van de intersection, anders moet je daar stoppen.
Geen foto's dit keer in verband met het slechte zicht (goeie smoes want eigenlijk was ik de accu vergeten op te laden).
Nog wat nieuws: 8 april gaan we met 4 kisten naar Guernsey via Belgie/Frankrijk. De volgende dag oversteken naar Isle of Wight en dan weer oversteken naar Le Touqet (Frankrijk). En dan op zondag weer terug naar EHRD. Daar moet ik vast wel wat over kunnen schrijven tegen die tijd, I'll keep you informed!

IFR EBAW

Maandag om 14:00 ging de telefoon. De vliegclub, of ik met een andere vlieger (en instructeur) meewilde 's avonds naar Antwerpen. Nou dat ging natuurlijk wel lukken, het was prachtig helder weer dus heel mooi voor een nachtvlucht.

Om 18:30 op de club, snel nog wat voorbereid en toen naar de kist. Jos (de andere vlieger) zou heenvliegen. Hij vloog VFR in het donker, dus op basis van herkenningspunten. Nu heeft night VFR geen officiele status in Nederland dus vlogen we wel op een IFR vliegplan. Ik zat achterin een beetje mee te kijken (voor zover dat kan in een Piper want je zit heel laag) en het valt nog niet mee om zaken te herkennen in het donker.. enige waar je wat van ziet zijn grote steden en grote water oppervlakten. Omdat we over Zeeland vlogen was dat laatste trouwens best handig :-)
Na een minuutje of 55 landden we via een visual circuit op baan 29 van Antwerpen.

klik hier voor een filmpje van de landing.

Even een vliegplan voor de terugweg indienen, een kop koffie in een kroeg om de hoek en toen weer terug naar het vliegtuig voor mijn beurt. We kregen een klaring voor de PUTTY2C departure (klik hier voor een kaartje van deze route). Deze route houdt in dat je zo snel als mogelijk een bocht naar links maakt, dan radiaal 81 inbound van het baken NIK volgt tot 8 mijl van het baken, en dan rechtsaf om radiaal 347 van baken BUB te tracken. Dit alles is bedacht om de stad zoveel mogelijk vrij te houden van het verkeer, het vliegveld ligt echt strak tegen de stad aan namelijk.
Direct na takeoff gingen we over naar Brussels departure die ons direct klaarde inbound RTM (het VOR baken van Rotterdam). Dus gewoon een mijl of 30 een radiaal gevolgd, ondertussen werden we overgezet naar Dutchmil die ons klaarde inbound ROT (een NDB baken bij Rotterdam). Na overgezet te zijn op R'dam approach mochten we gaan zakken naar 3000 voet (we zaten op FL50). Vanaf ROT kregen we wat vectors voor een korte line-up tussen 2 Transavia kisten door. Eerst heading 040, toen 340 voor baseleg en dan 270 om de localiser van de ILS te intercepten. Eenmaal op de ILS had ik de neiging om op de ILS naald te gaan sturen wat dus in de praktijk totaal niet werkt. Je loopt constant achter de feiten aan en dus zwalkte ik wat van links naar rechts. Ondertussen de baan natuurlijk al lang in zicht maar ik vond het leuker om gewoon op de instrumenten te blijven kijken. De truuk van het goed ILS vliegen in zo'n klein kistje is om een heading te kiezen en deze te blijven volgen, af en toe crosscheck je de ILS om te kijken of je nog op het pad zit. Zo niet dan corrigeer je een paar graden en volg je de heading weer. Uiteindelijk lukte het me zowaar om recht voor de baan te blijven ;-)
Het landen ging ook weer goed, het blijft wat vreemd in het donker omdat de baan dichterbij is dan je denkt en je dus grote kans loopt te hard te landen als je er niet op bedacht bent. Snel de baan weer vrijgemaakt omdat er een Transavia achter ons op de ILS zat en toen nog even aan de bar gehangen voor de sterke verhalen en een beetje bier. 't was weer cool!