Wachten wordt beloond
Vanmorgen om 10:00 op de club, de bedoeling was om met vrienden van m'n ouders een rondje over hun huis te vliegen. Best leuk want dit huis ligt in Brabant, helemaal richting de Duitse grens in de Volkel CTR. Helaas gooiden een aantal fikse sneeuwbuien roet in het eten, ze waren niet voorspeld en kwamen dus tegen alle afspraken in over Rotterdam heen. We moesten dus voor een andere keer afspreken.
's Middags werd het toch nog beter en aangezien ik de boeking van de kist nog had toch maar weer naar de club gereden voor een "lokaaltje", als je eenmaal zo dicht bij geweest bent kun je niet meer terug natuurlijk :-) Omdat het er in de verte toch nog wat dreigend eruit zag hebben we voor de zekerheid toch maar even volgetanked. Mochten we dan niet direct naar het veld terug kunnen vanwege sneeuw dan is er altijd de mogelijkheid om even te gaan holden of zelfs uit te wijken en wachten tot het beter wordt.
De route liep via Romeo naar het zuiden, en dan rechtsaf naar de Grevelingendam om een paar foto's van Port Zelande te maken. Bij Port Zelande terug richting noordoosten, met als intentie terug naar het veld te gaan via de Hotel arrival. Helaas pindakaas, een dikke muur van sneeuwbuien kwam recht op ons af vanaf het noorden richting Rotterdam dus dat ging mooi niet door. Dan maar weer richting het oosten en naar binnen via Romeo. Ten zuiden van het veld nog even gevraagd of we over de city mochten, maar helaas was men net para's aan het droppen boven Rhoon en dan willen ze je liever niet daar hebben met die gehaktmolen.
Het circuit ging verder zonder noemenswaardigheden, er stond een aardige bries van 18 knopen maar met een koersje van 50 graden stond ie bijna recht op de baan en dus kon het spreekwoordelijke kind de was doen.
Dit was trouwens een mooie test van de GPS, hij heeft prima ontvangst ook bij montage op de yoke dus voor herhaling geschikt. Zie hieronder de route in Oziexplorer:
En nog een detailschermpje van Port Zelande:
's Middags werd het toch nog beter en aangezien ik de boeking van de kist nog had toch maar weer naar de club gereden voor een "lokaaltje", als je eenmaal zo dicht bij geweest bent kun je niet meer terug natuurlijk :-) Omdat het er in de verte toch nog wat dreigend eruit zag hebben we voor de zekerheid toch maar even volgetanked. Mochten we dan niet direct naar het veld terug kunnen vanwege sneeuw dan is er altijd de mogelijkheid om even te gaan holden of zelfs uit te wijken en wachten tot het beter wordt.
De route liep via Romeo naar het zuiden, en dan rechtsaf naar de Grevelingendam om een paar foto's van Port Zelande te maken. Bij Port Zelande terug richting noordoosten, met als intentie terug naar het veld te gaan via de Hotel arrival. Helaas pindakaas, een dikke muur van sneeuwbuien kwam recht op ons af vanaf het noorden richting Rotterdam dus dat ging mooi niet door. Dan maar weer richting het oosten en naar binnen via Romeo. Ten zuiden van het veld nog even gevraagd of we over de city mochten, maar helaas was men net para's aan het droppen boven Rhoon en dan willen ze je liever niet daar hebben met die gehaktmolen.
Het circuit ging verder zonder noemenswaardigheden, er stond een aardige bries van 18 knopen maar met een koersje van 50 graden stond ie bijna recht op de baan en dus kon het spreekwoordelijke kind de was doen.
Dit was trouwens een mooie test van de GPS, hij heeft prima ontvangst ook bij montage op de yoke dus voor herhaling geschikt. Zie hieronder de route in Oziexplorer:
En nog een detailschermpje van Port Zelande:
