Tas kopen

Alweer een mooie zondag, door een hogedrukgebiedje in de buurt. En dus moest er gevlogen worden, alweer met een Robin, de PH-SVQ. Ik heb al sinds de nachtvlucht (zie archief) niet meer in een Piper gezeten dus dat moesten we volgende keer maar weer doen. Maar het zicht is zoveel mooier in die Robin en het vliegt best wel lekker dus ach.
Destination was Lelystad (EHLE) en ik hoefde zowaar eens niet te tanken vandaag. Snel naar de 24 getaxied en via de Mike departure de CTR uit. Eenmaal in de lucht bleek al snel dat een hogedruk gebied ook niet altijd positief is. Een enorme inversie zorgde ervoor dat alle "smog" bleef hangen waardoor je een hele vieze donkere prut ziet hangen boven de grond. Kijk maar eens hier, het lijkt op een horizon maar je ziet daar dus de bovenkant van de smoglaag (je ziet hier trouwens ook de bouw van de HSL):



Dan koersje 055 richting Sierra (het meldingspunt van EHLE) waar we al na een minuutje of 20 waren door de meewind. Zoals de GPS genadeloos laat zien ging ik iets te laat naar downwind draaien, hetgeen resulteerde in een kleine overshoot bij de final turn:



Grappig detail op dit plaatje is dat je precies kunt zien waar we geparkeerd stonden..

Eenmaal geland snel naar het restaurant voor de lunch, en daarna even naar de pilotshop. Ik heb daar een nieuwe tas gekocht voor m'n vliegspullen, liep tot nu toe met een rugzak rond maar dat is eigenlijk niet erg handig. Vervolgens weer terug naar de kist om de terugreis aan te vangen. En zoals we al verwachtten was het zicht nu echt slecht, tegen de zon in met zo'n mooie smoglaag zie je echt bitter weinig. En dat terwijl alle METAR's gewoon "CAVOK" gaven, ofwel zicht meer dan 10km. en geen wolken onder de 5000ft. Gelukkig hadden we 2 GPS'en en een VOR aan boord en herkenden we zo nu en dan ook nog wat op de grond ;-)
Terug op de Mike arrival bood de toren ons ter hoogte van Oscar een direct final 24 aan, dit sloegen we natuurlijk niet af. Dat scheelde dus weer 5 kostbare minuten en zo stonden we na 40 minuten weer aan de grond op het Rotterdamse.

Hilversum hoppen

Yup, het was weer even mooi weer dus vroeg uit de veren! Even gebeld met Martin, we hadden geplanned om vanmorgen te gaan vliegen maar we moesten nog even definitief besluiten of het door zou gaan. Het weer zag er goed uit, redelijk windje maar in het binnenland was het allemaal ruim binnen de limieten. Ofwel: GO!
Slachtoffer was de PH-SVM, die net terugkwam van een vlucht met het Victor Romeo formatie team en wel een paar litertjes lustte. Naar het tankeiland dus (het wordt een beetje een sleur..) en daarna naar de 24 getaxied om via een Mike departure koers te zetten naar Hilversum. Er stond 30 knopen bovenwind, en omdat we die vol in de rug hadden stonden we al na 30 minuten vliegen weer op de grond op EHHV. Landen op de baan 25 is wel spannend, je komt dan redelijk dicht over de bomen heen aanzeilen dus pas op het laatste stukje kun je goed hard zakken.
Na betaald te hebben hadden we eerst het plan om nog even door te gaan naar Lelystad, maar helaas bleek na een belletje met de club dat de kist om 13:00 weer terug moest zijn. Dus dan maar een vliegplan voor Rotterdam ingediend en weer van de blokken voor de terugreis. Martin vloog dit stuk, en uiteraard konden we het niet laten om even over Schiphol heen te vliegen. Dus gelijk na het verlaten van het circuit aangemeld en we mochten via Victor naar de toren vliegen. De 27 was in gebruik voor landend verkeer, leuk om te zien als die grote kisten je rechts inhalen.. de controller riep nog 'wel effe zwaaien he!' dus dat konden we niet overslaan natuurlijk. Daarna werden we overgezet naar tower west en konden we door richting de kust. Ter hoogte van Hillegom koers naar het zuiden om de Valkenburg CTR te kruisen.
Nu moet je normaal gesproken een arrival route vliegen bij Rotterdam, in ons geval zou de Mike arrival (die bij Gouda start) het snelst zijn. Maar goed, het is toch een wat saaie standaard route en kost weer dure minuten, dus leek het ons een beter plan om gewoon dwars door de CTR heen te vliegen van noord naar zuid. Gelukkig stond de verkeersleider daar ook positief tegenover en konden we over Zoetermeer de CTR in met de opdracht 'abeam Rottemeren' te melden. We hadden radiaal 180 van het baken RTM erbij gezet, die hoefden we dus alleen maar te volgen om bij het veld te komen. En dat was geen overbodige luxe, want een aantal wolkenflarden belemmerden het zicht zo af en toe een beetje. Voordat we het wisten hingen we boven het baken, en waren we dus al gelijk final 24. Martin maakte een hele mooie crosswind landing op 1 wieltje en na 40 minuten waren we weer terug.
Een heel leuk vluchtje, niet te lang en lekker veel te doen: veel ATC, goed opletten bij Hilversum (druk daar), goeie crosswind met landen en natuurlijk het crossen van Schiphol. Zo mogen er meer volgen... who's next?