Afgelopen zondagavond belde de chef-instructeur, hij had gehoord dat ik wel eens een nachtvlucht wilde maken. Dat klopte, dus de deal was snel gemaakt voor maandagavond, 18:30 verzamelen op de club. Doel was om met 2 kisten naar Maastricht/Beek (EHBK) te vliegen. Vliegen in het donker mag ik niet met mijn brevet, alleen tijdens goede zichtomstandigheden (dus overdag bij goed weer) heb ik genoeg privileges. Dit heet VFR ofwel Visual Flight Rules. In het donker en bij slecht zicht dien je IFR te vliegen (Instrument Flight Rules). Je navigeert dan op je instrumenten in plaats van op zicht en bent aan veel meer regels gebonden. Zo moet je altijd contact hebben met verkeersleiding en dien je vooraf duidelijk aan te geven welke route je gaat volgen.
Omdat ik dus niet IFR mag vliegen ging er een instructeur mee, een ander clublid had zich ook aangemeld en vloog de heen route. Gaf mij mooi de kans om even op te letten, maakt het weer wat simpeler voor de terugreis natuurlijk ;-)
Rond 19:30 stapten we in en dan krijg je gelijk te maken met allerlei praktische problemen, knopjes vinden in het vliegtuig, lampjes die het niet doen etcetera. Vervolgens kwam er nog een kist binnen met control problems waardoor we lang moesten wachten op startup clearance, maar uiteindelijk konden we dan toch airborn. We vlogen de zogenaamde INKET1A departure. INKET is een waypoint noordoost van Dordrecht. Om daar te komen dien je vanaf de runway 06 eerst een stuk 65 graden te sturen, daarna rechtsaf 155 graden. Na een tijdje kruis je dan radiaal 134 van het baken RTM, op 14.4 mijl afstand. Dit is punt INKET. Vanaf daar gingen we verder over de airway R57 via Eindhoven naar het baken Thorn. Daar kregen we van de verkeersleiding vectors om opgelijnd te worden op de ILS van baan 22 op EHBK. Bij de landing kon je duidelijk zien dat deze baan een bolling heeft, in het donker valt dat goed op door de lampjes. Moet je dus rekening mee houden bij het flaren anders sta je eerder dan je hoopte...
Even rap een flightplan gefiled voor de terugreis, betaald, snel wat gedronken en de briefing voor de terugreis gedaan. Nu was het dus mijn beurt om IFR te vliegen! Terug bij het vliegtuig snel ingestapt want het werd al wat laat en we moesten om 23:00 terug zijn op EHRD. Je krijgt bij IFR vliegen ook altijd een 'clearance' voor de route die je gaat vliegen. Deze schreef ik snel op toen de controller 'm gaf, anders ben je het zo weer vergeten tijdens het teruglezen. Hij luidde ongeveer: 'Cleared to Rotterdam, runway 04 in use, THORN1A departure, flightlevel 60, transponder 4540'. Na deze terug te hebben gelezen konden we starten en kregen we taxi clearance. Even wat verwarring toen we bij de baan aankwamen aangezien Beek geen taxibaan heeft en we pas halverwege stonden (daar houdt het platform op). Je moet dan eigenlijk over de baan naar het begin taxien en dan backtracken, maar we vroegen maar even hoeveel runway we hadden vanaf de intersectie. Dat bleek 1200 meter te zijn, ruim voldoende dus. Snel runup gedaan, en na nog een blik op de kaartjes van de departure koos ik het luchtruim.
Op 750 voet rechtsaf draaien naar radiaal 252 van het baken MAS, op 1,5 mijl hiervan naar links om radiaal 341 op te pakken naar het noorden. Vandaar verder naar het NDB baken THORN. Ongeveer daar switchden we naar Dutchmil, die ons direct naar INKET liet vliegen. Dat is gewoon 1 lange lijn op radiaal 134 van het baken RTM. Onderweg bleek de tijd toch wel erg te gaan dringen, dus even het gas er goed bij gezet om wat snelheid te maken. Rotterdam approach vroeg of we een 'short lineup' wilden hebben, ofwel erg kort voor de baan uitkomen zodat je niet een lange ILS hoeft af te vliegen. Voor de oefening was de ILS wel leuk geweest maar goed we moesten er echt op tijd zijn anders hadden we naar Schiphol moeten uitwijken..
Approach zette ons snel naar de tower, die ons vrij lang hoog liet zitten (FL45) omdat de PH-SVG (de andere kist die mee was) zo'n beetje onder ons zat. Pas vlak voor de baan mochten we naar beneden, zodat we boven het baken RTM nog op zo'n 3000 voet zaten. De tower stelde een linkerhand visual circuit voor op runway 06 wat ik accepteerde. Nu moest ik even heel rap naar beneden, dat ging met meer dan 2000 voet/minuut, ik zag de snelheidsmeter richting de 150 knopen gaan.. (dat haalt die BMW van Curtiss niet eens). De instructeur heeft er als het goed is een foto van gemaakt, hopelijk volgt die nog. Ik kwam dus soort van op downwind terecht met 120 knopen, gelukkig loopt de snelheid er weer snel uit en kon ik snel de checks doen. Het was precies 23:00 op de klok dus in een steile linkerbocht naar de baan, rap de flaps eruit gooien om de snelheid eruit te halen en zowaar een perfecte landing tijdens m'n eerste nachtvlucht ;-) Daarna was het even goed zoeken naar de turnoff, erg lastig allemaal als je in zo'n klein kistje dicht op de grond zit. Nu snap ik gelijk waarom die verkeersvliegtuigen zo hoog zijn ;-)
Al met al heel cool, dat instrumentvliegen heeft wel wat hoor. Vooral in het donker waar je ook echt niet anders kan is het gewoon erg leuk om te doen. Over een tijdje ga ik toch maar eens nadenken over een instrument rating.
