Rally

Hm nog steeds druk, en daar ga je van achter lopen in je blog.. dus nu alsnog even een verhaaltje over vorige week dinsdag, toen ik mee deed aan Rally #3 van de VCR.
Even uitleggen wat een rally is? Dat is een soort speurtocht, maar dan in de lucht. De naam rally is wat verkeerd gekozen want het heeft weinig te maken met hard vliegen of het eerste binnen zijn.
Ik had een team bestaande uit mijn vriendin, de vriendin van één van de organisatoren (die dus zelf niet kon meedoen) en een theorievriendje/PPL student van de vliegclub. Allereerst dienden we de te vliegen route uit te vogelen, hiervoor was men zo vriendelijk geweest een puzzel te maken van de vliegkaart met daarop de route getekend. Valt nog niet mee om meer dan 100 stukjes bij elkaar te zoeken en op de juiste plek te leggen.. toch nog in 16 minuten voor elkaar gekregen. Volgende uitdaging was om met een paar pagina's vol met foto's de lucht in te gaan, de bedoeling is dan om de foto's te herkennen op de grond. Dit keer wat lastig omdat men er nog even flink met Photoshop mee was gaan stoeien, onder de noemer "kijk eens door de ogen van een bejaarde". Al met al een uurtje gevlogen, en naar ik meen iets van 80% weten te vinden op de grond (was zelf ook wat druk met de juiste route vliegen dus kon helaas niet erg aktief meezoeken).
Na de landing en het terugzetten van de kist kwam het laatste deel aan bod, een aantal theorievragen die (natuurlijk) met name over het vliegen gingen. Met de theorie nog vers in het geheugen was dit natuurlijk een inkoppertje.
En nadat het laatste team om 21:45 (!!) binnen was konden de prijzen dan uitgereikt worden, helaas won dit laatste team ondanks de late binnenkomst prompt de eerste prijs en moesten we het met een tweede prijs doen.. volgende keer revanche!!

Checkout

Vanmiddag een checkvlucht gedaan op de Robin DR400/160 van de vliegclub (PH-SVQ). De club heeft zowel Piper als Robin vliegtuigen. Naast de PH-SVQ zijn er nog 2 DR400-120 kisten, met minder PK's, en nog een R2160 waarmee ook aerobatics gedaan mag worden.
Grootste verschil met de Piper Warrior is dat de Robin een stick heeft in plaats van een 'stuur', dat is even wennen in het begin maar heeft toch wel wat voordelen. Zo vind ik dat je wat meer gevoel kan leggen in het sturen, waardoor je bijvoorbeeld bij de takeoff wat rustiger kunt roteren. Wel even wennen was het voetenstuur, vooral op de grond moet je wat meer je tenen gebruiken want de onderkant van de pedalen is niet erg gevoelig.



Voor de rest heb je het eigenlijk redelijk snel door, even wennen aan de throttle die net zoals bij een Cesnna gewoon als een pookje uit het dashboard komt. We deden een paar touch and go's op Seppe, de meeste gingen wel OK, bij enkele moest ik even zoeken naar het juiste "afvang punt". De kunst van het landen is namelijk om op precies de juiste hoogte horizontaal te gaan vliegen en dan al trekkend aan de stick de snelheid eruit te laten lopen en zachtjes de grond te raken. Dit proces wordt ook wel de "flare" genoemd.
Ga je nu al te hoog horizontaal vliegen dan raak je de grond te hard omdat je stallt, ben je te laat dan maak je gewoon een harde landing met 3 wielen. Daarnaast is het ook nog belangrijk om de juiste snelheid te hebben op het moment dat je horizontaal gaat vliegen, ga je te langzaam dan zal het vliegtuig sneller doorzakken (dit is overigens wel gewenst als je een precisie landing moet maken, bijvoorbeeld op een hele korte baan), ga je te hard dan vreet je erg veel baan op doordat je flare heel lang duurt.
Tot zover weer even de landing theorie, allemaal goed opgelet?
Komende dinsdag organiseert de vliegclub de derde rally van dit seizoen, ik heb me ingeschreven en we gaan uiteraard winnen!

Weer EHMZ

Oef wat een drukte.. heb je eindelijk je brevet, heb je gewoon geen tijd om te vliegen... maar goed het is geen goedkope hobby dus er moet wel gewerkt worden!
Enfin, afgelopen woensdagavond toch even wat tijd om met een vriend en m'n vriendin naar Midden Zeeland af te reizen. Over de vlucht weinig bijzonderheden, behalve dat we wat laat op EHMZ waren (wat om 20:00 sluit), dus alleen nog tijd om rap een broodje kroket naar binnen te werken. Er stond een kist naast ons met het geweldige callsign D-EATH, en natuurlijk heeft dan niemand z'n camera bij zich..
Volgende keer maar eens de andere kant op, naar Hilversum ofzo. I'll keep you informed!