EKCH-EHRD in een 737-700

Afgelopen weekend even een paar dagen naar Kopenhagen geweest. Echt een leuke stad om te bezoeken, veel jonge mensen, een gezellig centrum en het mooie lenteweer hielp natuurlijk ook goed mee.
We vlogen met Basiqair (Transavia) vanaf Rotterdam. Op de terugweg kwam Daan van ATCBox ons speciaal ophalen, hij had deze vlucht aangevraagd. We konden dus gezellig in de cockpit plaatsnemen bij Daan en z'n collega Raymond (ex- Transavia 757 vlieger). Al snel mochten we opstarten en werden we ge"pushbacked", ondertussen de motoren startend. Daarna taxieen naar de runway 22R om daar even te wachten omdat een KLM toestel net iets eerder was weggegaan. Daan was de Pilot Flying (PF) op de terugvlucht en deed dus de takeoff. Vrij rap na de takeoff gaat de autopilot al aan en is er tijd om te kletsen. De route is niet al te lang, een uurtje vliegen slechts.
De approach naar Rotterdam is natuurlijk wel speciaal als je zelf gewend bent daar te vliegen. Extra speciaal was het feit dat ATC ons al heel snel liet zakken naar 2000 voet en we dus zo'n 40 mijl lang op 600 metertjes boven het Nederlandse landschap vlogen. ATC waarschuwde zelfs nog dat we mogelijk VFR verkeer konden tegenkomen, je zult er maar rondvliegen in je Cessna op 1500 voet en er komt ineens een Boeing 737 op je af met 250 knopen ;-)
Na enige tijd kwam dan toch de ILS naald in beweging en was het tijd om af te gaan remmen, landingsgestel eruit en langzaam naar flaps 40. De landing gaat meestal 'op de hand', zo ook deze keer. Het viel me op dat je nog vrij heftige inputbewegingen moet maken om het vliegtuig op het glijpad te houden, nu was het ook wat turbulent dus dat had er vast ook mee te maken.
De hele start en landing is door ondergetekende op video vastgelegd, daar gaan we een gold member movie van maken voor op de ATCBox site, stay tuned!
Daan nogmaals dank, het was erg stoer ;-)

Movie time

Van de landing bij terugkomst op EHRD afgelopen zondag is nu een filmpje beschikbaar. Klik hier om deze te bekijken (Windows Media 9 formaat, 7MB, 2:56). In het begin zie je nog een Transavia 737 opstijgen van dezelfde baan waar ik even later op land.

Naar het buitenland

Eén van de eisen die de vliegclub Rotterdam aan de opleiding stelt is dat je minstens een keer een buitenland vlucht maakt met instructeur. Voor vandaag stond deze op het programma, op aanraden van de instructeur naar het in de Belgische Ardennen gelegen vliegveld van Spa. Omdat dit best wel een stukkie vliegen is konden we ook mooi eens checken of ik het navigeren nog niet verleerd had.
Een complete vlucht voorbereiden is nog best veel werk, en met zoiets moet je op tijd beginnen. Op zaterdag zat ik dus al over de kaart gebogen om de route uit te zetten. Nu is Belgie best wel een lappendeken van kleine gebiedjes waar je soms wel en soms niet zomaar in mag komen, dit komt omdat de grotere vliegvelden wat dichter bij elkaar liggen dan in Nederland. Daar moet je dus rekening mee houden met de route en ook met de hoogte waarop je gaat vliegen. OK, route in de kaart gezet, heen in een rechte lijn dwars door Belgie, terug via Maastricht/Eindhoven/Tilburg. Vervolgens alle lijntjes tussen de checkpoints opgemeten voor de afstand, de koerst gemeten en dit alles in het navigatieplan gezet. Op het moment dat je dan de wind weet voordat je weggaat kun je de opstuurhoek nog berekenen en in het plan zetten, evenals de grondsnelheid zodat je weet hoe lang je over ieder stukkie van de route gaat doen.
Op zondag op de club ook nog de weight/balance berekening gemaakt, omdat we met z'n 4 waren (2 passagiers) konden we volgens mijn berekening de kist niet helemaal voltanken omdat we dan over MTOW (Maximum Take Off Weight) zouden gaan. Wat ook altijd moet gebeuren (zeker als je naar een veldje met een wat kortere baan gaat) is de performance berekening, om te zien of je voldoende baanlengte hebt voor je start/landing.
Voordat ik op de club aankwam had ik bij het luchthavengebouw al het weer en de NOTAMS gehaald, ik was er nu dus helemaal klaar voor! Papieren van de kist gechecked en toen naar de kist om even rap te tanken. Bij het tankeiland was het file, de kist voor ons (eentje van de club nota bene) schoot voor geen meter op waardoor we 10 minuten stonden te wachten. Na dit oponthoud naar de 06 getaxied om vervolgens te vertrekken via de Romeo departure. Vanaf daar koers gezet richting het zuiden, met al snel de autopilot aan (relaxed!) die de kist netjes op hoogte en koers hield. Uiteraard moet je nog wel zelf de koers (heading) selecteren en controleren of je nog wel "op track" zit.
Eenmaal boven Belgie nog een stukje gestegen naar 2500 voet, waardoor we nog steeds onder de meeste controlled airspace bleven. Wel moesten we de CTR van Luik kruisen, hetgeen werd toegestaan door de toren. Daarna kwam al snel Spa in zicht. Grappig hierbij is dat het veld op een heuvel ligt, waardoor het circuit zich deels in het dal bevindt. Dit (vlieg) circuit ligt trouwens vlak boven het autocircuit van Spa Francorchamps, de beruchte bocht Eau Rouge was duidelijk te zien en er werd zelfs geraced vandaag.
Na een uneventful landing even snel naar de kroeg voor wat drinken en een Belgisch patatje. Het landinggeld viel mee (euro 9,97) dus het kon ervan af.
Vervolgens weer naar de kist, om weer koers te zetten naar het Rotterdamse. Hierbij eerst de CTR van Maastricht airport gekruisd, en ook nog die van Eindhoven en Gilze Rijen. Daarna heb je al snel weer Dordrecht in zicht en kon ik me weer voorbereiden op de Romeo arrival en het circuit. Omdat er een Trans 737 net wegging moest ik een righthand circuit vliegen voor de 06 (niet erg gebruikelijk), als je mijn verhalen goed hebt gevolgd dan weet je dat ik hier een keer ben ingestonken, vandaag dus niet! Gelijk een standje flaps dus, en daarna 2 keer rechtsaf om voor de baan uit te komen. De doellanding op de treshold schoot ik net een metertje voorbij helaas, strafpuntje.
Bij elkaar toch weer 2:45 gevlogen, doet het goed in het logboek. We gaan nu nog 1 les door de weeks doen met wat bovenwerk en circuits, en daarna word ik overgedragen aan de chef-instructeur voor de pre-license check. En als dat allemaal goed gaat wordt het examen aangevraagd...
Als het goed is dan is één en ander van het avontuur op film vastgelegd, ik zal kijken of ik hier iets leuks van kan brouwen als bewijs.

solo door 't land

Jawel, vandaag is het dan toch echt gebeurd, de solo crosscountry! Het begon al goed, de wekker gisteravond op 7:30 gezet maar ff vergeten dat 'ie in het weekend niet afgaat. Om 8:15 schrok ik wakker, als een speer naar het vliegveld gegaan omdat ik nog een instructeur moest vinden voor de solo verklaring. Dat lukte, en de instructeur begon natuurlijk wat nors te doen omdat ik het weer en de NOTAMS niet had gehaald. Gelukkig had degene die de kist na mij had geboekt afgezegd zodat ik niet perse om 13:00 terug hoefde te zijn en wat meer tijd had voor de rest van de voorbereiding. Even Lelystad gebeld, die meldden dat het zicht rond Almere erg slecht was. Voor de zekerheid ook even Hilversum gebeld, daar was het inderdaad ook bagger. Ik besloot dus om even te wachten, het front zou naar het noordoosten wegtrekken en dan zou het beter worden. Ondertussen maar even naar de kist gelopen en de walkaround gedaan, tanks zaten nog behoorlijk vol dus tanken was niet nodig.
Om 10:30 dan toch vertrokken. Er stond een aardig briesje, dit merkte ik vooral bij de takeoff omdat de kist echt heel rap al los was van de baan (scheelt natuurlijk ook als je in je eentje zit ipv met z'n twee'en). Netjes een Mike departure gevlogen en bij Gouda overgeschakeld op Amsterdam Info. Al snel was ik bij Victor (Vinkeveense plassen), vanaf daar koers gezet richting Huizen. Boven de Flevopolder over naar Lelystad radio, die meldde dat de baan 23 in gebruik was. Even zoeken naar Sierra, die ik gelukkig op tijd zag liggen en netjes ingevoegd in het circuit wat op dat moment gelukkig even rustig was. Een nette landing en vervolgens de kist neergezet voor de toren.
Op Lelystad even wat gegeten en vervolgens weer gestart en getaxied naar de 23 voor de leg richting Texel. De route voerde me zonder noemenswaardigheden over de dijk Enkhuizen/Lelystad en dan vanaf Enkhuizen naar Den Oever. Boven Den Oever de radio geswitched naar Texel, die me verzocht te melden boven punt Alpha (dit ligt ten oosten van Texel, een stukje van de kust). Daarna noordwaarts richting punt Delta en dan richting noordwesten voor baseleg van de baan 22. Op final 22 vloog ik al vrij vroeg 70 knopen, wat met een headwind van 20-25 knopen ervoor zorgde dat het echt uuuuuuren leek te duren voordat ik het gras van Texel zachtjes masseerde. Na een stukje taxien geparkeerd voor het nieuwe restaurant, wat aanstaande donderdag open moet gaan zo wist Mike de Bruin me te vertellen op de toren. Lekker net op tijd voor pasen!
Na het indienen van het vliegplan voor terug naar R'dam en de nodige verfrissing weer naar de kist gelopen en weer naar de 22 getaxied. De start ging weer lekker rap, de wind hielp hier natuurlijk weer vrolijk mee. Bij Den Oever aangekomen zette ik koers richting zuidwesten, om bij IJmuiden de kustlijn op te pakken. Het navigeren stelt op die manier niet erg veel voor, maar het uitzicht is hardstikke mooi. Op Zandvoort werd er geraced, heel leuk om te zien vanaf 1500ft.
Richting R'dam werd het zicht minder, er hingen ook wat buien en de wind was nog steeds flink met 20 knopen "gusting" 29. Ik kreeg toestemming om de CTR binnen te vliegen boven Den Haag en dan direct Tango te vliegen. Een andere kist van Rotterdam vloog dezelfde route, en omdat ie nogal vlak voor me zat draaide ik maar even een 360 boven m'n huis voor de nodige separatie (je moet toch wat he). Rond Delft verminderde het zicht nog verder, gelukkig heb je dan de A13 die je alleen maar hoeft te volgen om bij het veld uit te komen.
Na het selecteren van flaps 10 op downwind 24 vond ik het wel mooi geweest met de flaps, in verband met de harde wind besloot ik om wat meer snelheid op final erop te houden en dus met 1 standje flaps te landen. Die landing lukte nog aardig, ik vond zelf dat ik iets te vroeg flarede (de bekende "brace for impact"...) maar goed met zo'n wind kun je moeilijk het asfalt een klein kusje geven.
En dat was het dan!! Alle solo uren in de pocket, meer dan 2:30 blocktijd gevlogen voor deze driehoek. Dat kost wel weer even wat, en ook de landingen worden maar duurder en duurder. Wanneer zou dit gaan ophouden, want meer dan 50 gulden betalen voor een landing op Lelystad is toch echt belachelijk..

Rob's PPL opleiding

Een nieuwe PPL'er-met-weblog meldt zich, ditmaal Atcbox member rhe die zijn bevindingen op het net zet. Succes ermee Rob!

Zelf heb ik voor zaterdagochtend een vliegtuig geboekt, om dan nu hopelijk echt die crosscountry solo te gaan vliegen (Rotterdam - Lelystad - Texel - Rotterdam). Benieuwd wat het weer gaat doen..