IFR EBAW
Maandag om 14:00 ging de telefoon. De vliegclub, of ik met een andere vlieger (en instructeur) meewilde 's avonds naar Antwerpen. Nou dat ging natuurlijk wel lukken, het was prachtig helder weer dus heel mooi voor een nachtvlucht.
Om 18:30 op de club, snel nog wat voorbereid en toen naar de kist. Jos (de andere vlieger) zou heenvliegen. Hij vloog VFR in het donker, dus op basis van herkenningspunten. Nu heeft night VFR geen officiele status in Nederland dus vlogen we wel op een IFR vliegplan. Ik zat achterin een beetje mee te kijken (voor zover dat kan in een Piper want je zit heel laag) en het valt nog niet mee om zaken te herkennen in het donker.. enige waar je wat van ziet zijn grote steden en grote water oppervlakten. Omdat we over Zeeland vlogen was dat laatste trouwens best handig :-)
Na een minuutje of 55 landden we via een visual circuit op baan 29 van Antwerpen.
klik hier voor een filmpje van de landing.
Even een vliegplan voor de terugweg indienen, een kop koffie in een kroeg om de hoek en toen weer terug naar het vliegtuig voor mijn beurt. We kregen een klaring voor de PUTTY2C departure (klik hier voor een kaartje van deze route). Deze route houdt in dat je zo snel als mogelijk een bocht naar links maakt, dan radiaal 81 inbound van het baken NIK volgt tot 8 mijl van het baken, en dan rechtsaf om radiaal 347 van baken BUB te tracken. Dit alles is bedacht om de stad zoveel mogelijk vrij te houden van het verkeer, het vliegveld ligt echt strak tegen de stad aan namelijk.
Direct na takeoff gingen we over naar Brussels departure die ons direct klaarde inbound RTM (het VOR baken van Rotterdam). Dus gewoon een mijl of 30 een radiaal gevolgd, ondertussen werden we overgezet naar Dutchmil die ons klaarde inbound ROT (een NDB baken bij Rotterdam). Na overgezet te zijn op R'dam approach mochten we gaan zakken naar 3000 voet (we zaten op FL50). Vanaf ROT kregen we wat vectors voor een korte line-up tussen 2 Transavia kisten door. Eerst heading 040, toen 340 voor baseleg en dan 270 om de localiser van de ILS te intercepten. Eenmaal op de ILS had ik de neiging om op de ILS naald te gaan sturen wat dus in de praktijk totaal niet werkt. Je loopt constant achter de feiten aan en dus zwalkte ik wat van links naar rechts. Ondertussen de baan natuurlijk al lang in zicht maar ik vond het leuker om gewoon op de instrumenten te blijven kijken. De truuk van het goed ILS vliegen in zo'n klein kistje is om een heading te kiezen en deze te blijven volgen, af en toe crosscheck je de ILS om te kijken of je nog op het pad zit. Zo niet dan corrigeer je een paar graden en volg je de heading weer. Uiteindelijk lukte het me zowaar om recht voor de baan te blijven ;-)
Het landen ging ook weer goed, het blijft wat vreemd in het donker omdat de baan dichterbij is dan je denkt en je dus grote kans loopt te hard te landen als je er niet op bedacht bent. Snel de baan weer vrijgemaakt omdat er een Transavia achter ons op de ILS zat en toen nog even aan de bar gehangen voor de sterke verhalen en een beetje bier. 't was weer cool!
Om 18:30 op de club, snel nog wat voorbereid en toen naar de kist. Jos (de andere vlieger) zou heenvliegen. Hij vloog VFR in het donker, dus op basis van herkenningspunten. Nu heeft night VFR geen officiele status in Nederland dus vlogen we wel op een IFR vliegplan. Ik zat achterin een beetje mee te kijken (voor zover dat kan in een Piper want je zit heel laag) en het valt nog niet mee om zaken te herkennen in het donker.. enige waar je wat van ziet zijn grote steden en grote water oppervlakten. Omdat we over Zeeland vlogen was dat laatste trouwens best handig :-)
Na een minuutje of 55 landden we via een visual circuit op baan 29 van Antwerpen.
klik hier voor een filmpje van de landing.
Even een vliegplan voor de terugweg indienen, een kop koffie in een kroeg om de hoek en toen weer terug naar het vliegtuig voor mijn beurt. We kregen een klaring voor de PUTTY2C departure (klik hier voor een kaartje van deze route). Deze route houdt in dat je zo snel als mogelijk een bocht naar links maakt, dan radiaal 81 inbound van het baken NIK volgt tot 8 mijl van het baken, en dan rechtsaf om radiaal 347 van baken BUB te tracken. Dit alles is bedacht om de stad zoveel mogelijk vrij te houden van het verkeer, het vliegveld ligt echt strak tegen de stad aan namelijk.
Direct na takeoff gingen we over naar Brussels departure die ons direct klaarde inbound RTM (het VOR baken van Rotterdam). Dus gewoon een mijl of 30 een radiaal gevolgd, ondertussen werden we overgezet naar Dutchmil die ons klaarde inbound ROT (een NDB baken bij Rotterdam). Na overgezet te zijn op R'dam approach mochten we gaan zakken naar 3000 voet (we zaten op FL50). Vanaf ROT kregen we wat vectors voor een korte line-up tussen 2 Transavia kisten door. Eerst heading 040, toen 340 voor baseleg en dan 270 om de localiser van de ILS te intercepten. Eenmaal op de ILS had ik de neiging om op de ILS naald te gaan sturen wat dus in de praktijk totaal niet werkt. Je loopt constant achter de feiten aan en dus zwalkte ik wat van links naar rechts. Ondertussen de baan natuurlijk al lang in zicht maar ik vond het leuker om gewoon op de instrumenten te blijven kijken. De truuk van het goed ILS vliegen in zo'n klein kistje is om een heading te kiezen en deze te blijven volgen, af en toe crosscheck je de ILS om te kijken of je nog op het pad zit. Zo niet dan corrigeer je een paar graden en volg je de heading weer. Uiteindelijk lukte het me zowaar om recht voor de baan te blijven ;-)
Het landen ging ook weer goed, het blijft wat vreemd in het donker omdat de baan dichterbij is dan je denkt en je dus grote kans loopt te hard te landen als je er niet op bedacht bent. Snel de baan weer vrijgemaakt omdat er een Transavia achter ons op de ILS zat en toen nog even aan de bar gehangen voor de sterke verhalen en een beetje bier. 't was weer cool!
0 reacties:
Een reactie plaatsen
<< Startpagina