EHRD-EHTX-EHAL-EDWR-EHTX-EHRD
Ja het past bijna niet in het subject regeltje, ik weet het, maar het is toch echt waar. Wat we al niet afgevlogen hebben gisteren...
Het begon op Rotterdam met het inladen van de passagiers en een zooi golfclubs in een vierde kist. Vervolgens met z'n 3en achter elkaar aantaxieen naar de baan, gelukkig hoefde niemand te tanken. Een transavia die net geland was op de 06 moest even wachten omdat wij naar v2 reden de andere kant op. Best leuk om op een paar meter neus tegen neus met een 737 te staan ;-)
Redelijk dicht achter elkaar mochten we in takeoff via een Mike departure naar het noorden. Vanaf Mike pakten we radiaal 040 van het baken PAM op, en bij Amsterdam sneden we nog een klein stukje af over het IJ. Daarna door via Hoorn, den Oever naar Texel. Het veld was vandaag makkelijk te vinden en na een uurtje en 5 minuten stonden we op het mooie gras van Ed de Bruin, die natuurlijk weer met z'n zoon te vinden was op de toren. Die man heeft echt een prachtbaan..
De golfers werden gelijk in een busje gestopt met de gear en de vliegers konden aan de koffie. Al snel werd het plan opgegooid om eens een stukje te gaan vliegen, wat natuurlijk met veel gejuich werd ontvangen. Wij dus met de PH-SVQ op pad naar Ameland, dit stuk mocht ik aan de knuppel. Mike de Bruin had nog even met het torentje op de Vliehors gebeld of we daar zonder kleerscheuren doorheen konden komen (de Vliehors is een schiet oefengebied voor de F16's!) maar helaas, ze waren echt aktief. Dan maar terug naar den Oever en over de afsluitdijk richting Friesland. In die Robin heb je dan zo'n fantastisch uitzicht met al dat water om je heen en een strakblauwe lucht, dat was heel indrukwekkend.. bij Harlingen de corridor in richting Ameland op 1800ft, en toen gezakt om via de westelijke kustlijn noord van het vliegveld uit te komen. Invoegen op downwind op 700ft en netjes het circuit gevlogen. Er stond een knoopje of 10 wind recht op de neus, we kregen nog wel wat lichte tikjes op final maar de landing was vlekkeloos.
Het taxieen op EHAL is een vak apart als je wilt voorkomen dat de propeller zich in de grond boort, vooral niet te hard is het devies. De taxibaan naar de parkeerplaats is volgens mij ook nog eens langer dan de landingsbaan, het lijkt de Polderbaan op Schiphol wel ;-)
Na betaald te hebben en even snel een blikje uit de automaat te hebben getrokken (een fatsoenlijke eetgelegenheid is er niet te vinden) was het Martin's beurt om naar Borkum te vliegen. Op de 27 weer omhoog dus, en dan een 180 graden rechterbocht om de nederlandse waddeneilanden over te vliegen. Na Schiermonnikoog krijg je nog de Rottumerplaat en Rottumeroog en dan zit je ineens in Duitsland. We vlogen Borkum nog even voorbij om even te kijken hoe Juist eruit ziet, best fraai:
Ze hebben ook nog een soort Kurhaus op Juist, hoewel deze eigenlijk mooier is omdat ie niet staat ingebouwd tussen lelijke appartementen:
Martin vroeg of we een low-pass mochten maken, dat was OK over de runway 26. Dus met een gangetje van 85 knopen over die baan heen en toen weer rechtdoor richting Borkum. Daar mochten we landen op de baan 31. Er ligt daar ook een grasbaan, die wordt alleen onderbroken door de (asfalt) taxibaan die naar het luchthaven gebouw loopt. Erg wazig, als je dus iets te veel baan nodig hebt dan ram je letterlijk die taxibaan en kun je bij de verzekering gaan bedelen.. dit is het luchthavengebouw op Borkum:
We waren wel hongerig inmiddels dus even naar een hotel/restaurant gelopen aan de overkant om heerlijk in het zonnetje een goeds Duits maal te genieten. Vervolgens weer terug naar de kist, nu was het Dennie's beurt om ons terug te brengen naar EHTX. De hele rits waddeneilanden kwam weer voorbij, Dutchmil meldde ons dat het Vliehors gebied inmiddels 'cold' was en dus konden we rechtstreeks over Vlieland terug naar Texel. Daar landden we weer om 17:00. De golfclubs kwamen er weer aan en we konden inladen. Vervolgens nog even eten bij een restaurant naast het vliegveld en toen weer terug de lucht in naar Rotterdam. De Kooij (het vliegveld van Den Helder) was nog open en we moesten crossing clearance aanvragen. Daarna over Noord Holland in 'loose formation' naar Amsterdam, alwaar we ook crossing clearance aanvroegen. Het was gigantisch druk op de tower met vertrekkend verkeer en de dienstdoende ATC'er liet ons in eerste instantie eerst boven de stad vliegen. Toen we daar eenmaal zaten kregen we toestemming om naar het begin van runway 22 te vliegen en dan met een linkerbocht naar Victor, waardoor we een prima zicht hadden op het vliegveld. Een Fokker50 van de KLM die in takeoff ging op de 18L maakte een 180 graden bocht en kwam vlak over ons heen, waarschijnlijk richting een vliegveld in een Scandinavisch land.
Eenmaal bij Rotterdam was het weer lache, met end-of-daylight in zicht kwamen de vliegtuigjes als wespen op de stroop af en was het gigantisch druk. Boven Papa lukte het me niet om te melden wegens het radioverkeer dus maakte ik maar een 360. Toen ik eenmaal richting final 06 draaide achter de PH-SRU zag ik rechts van me een paar landingslichten op me afkomen en ja hoor, mijn toestemming om op final te draaien werd weer ingetrokken en ik moest terug naar downwind (de verkeerde kant op wel te verstaan...). Een F50 van de KLM mocht uiteraard voorgaan, die laten ze geen go-around doen.. vervolgens nog een Transavia die in takeoff ging, ondertussen was ik maar wat heen en weer aan het vliegen op downwind en liet de ATC'er me zakken naar 500ft. Ik moet zeggen dat hij ondanks de drukte de boel goed in de smiezen had en de controle over iedereen die in de CTR rondvloog echt geen moment kwijt is geweest, echt wel respect! Uiteindelijk dan toch geland en hij bedankte me nog even voor de medewerking.
Na het papierwerk rap naar huis want dit dagje was behoorlijk vermoeiend maar wel erg leuk.
Het begon op Rotterdam met het inladen van de passagiers en een zooi golfclubs in een vierde kist. Vervolgens met z'n 3en achter elkaar aantaxieen naar de baan, gelukkig hoefde niemand te tanken. Een transavia die net geland was op de 06 moest even wachten omdat wij naar v2 reden de andere kant op. Best leuk om op een paar meter neus tegen neus met een 737 te staan ;-)
Redelijk dicht achter elkaar mochten we in takeoff via een Mike departure naar het noorden. Vanaf Mike pakten we radiaal 040 van het baken PAM op, en bij Amsterdam sneden we nog een klein stukje af over het IJ. Daarna door via Hoorn, den Oever naar Texel. Het veld was vandaag makkelijk te vinden en na een uurtje en 5 minuten stonden we op het mooie gras van Ed de Bruin, die natuurlijk weer met z'n zoon te vinden was op de toren. Die man heeft echt een prachtbaan..
De golfers werden gelijk in een busje gestopt met de gear en de vliegers konden aan de koffie. Al snel werd het plan opgegooid om eens een stukje te gaan vliegen, wat natuurlijk met veel gejuich werd ontvangen. Wij dus met de PH-SVQ op pad naar Ameland, dit stuk mocht ik aan de knuppel. Mike de Bruin had nog even met het torentje op de Vliehors gebeld of we daar zonder kleerscheuren doorheen konden komen (de Vliehors is een schiet oefengebied voor de F16's!) maar helaas, ze waren echt aktief. Dan maar terug naar den Oever en over de afsluitdijk richting Friesland. In die Robin heb je dan zo'n fantastisch uitzicht met al dat water om je heen en een strakblauwe lucht, dat was heel indrukwekkend.. bij Harlingen de corridor in richting Ameland op 1800ft, en toen gezakt om via de westelijke kustlijn noord van het vliegveld uit te komen. Invoegen op downwind op 700ft en netjes het circuit gevlogen. Er stond een knoopje of 10 wind recht op de neus, we kregen nog wel wat lichte tikjes op final maar de landing was vlekkeloos.
Het taxieen op EHAL is een vak apart als je wilt voorkomen dat de propeller zich in de grond boort, vooral niet te hard is het devies. De taxibaan naar de parkeerplaats is volgens mij ook nog eens langer dan de landingsbaan, het lijkt de Polderbaan op Schiphol wel ;-)
Na betaald te hebben en even snel een blikje uit de automaat te hebben getrokken (een fatsoenlijke eetgelegenheid is er niet te vinden) was het Martin's beurt om naar Borkum te vliegen. Op de 27 weer omhoog dus, en dan een 180 graden rechterbocht om de nederlandse waddeneilanden over te vliegen. Na Schiermonnikoog krijg je nog de Rottumerplaat en Rottumeroog en dan zit je ineens in Duitsland. We vlogen Borkum nog even voorbij om even te kijken hoe Juist eruit ziet, best fraai:
Ze hebben ook nog een soort Kurhaus op Juist, hoewel deze eigenlijk mooier is omdat ie niet staat ingebouwd tussen lelijke appartementen:
Martin vroeg of we een low-pass mochten maken, dat was OK over de runway 26. Dus met een gangetje van 85 knopen over die baan heen en toen weer rechtdoor richting Borkum. Daar mochten we landen op de baan 31. Er ligt daar ook een grasbaan, die wordt alleen onderbroken door de (asfalt) taxibaan die naar het luchthaven gebouw loopt. Erg wazig, als je dus iets te veel baan nodig hebt dan ram je letterlijk die taxibaan en kun je bij de verzekering gaan bedelen.. dit is het luchthavengebouw op Borkum:
We waren wel hongerig inmiddels dus even naar een hotel/restaurant gelopen aan de overkant om heerlijk in het zonnetje een goeds Duits maal te genieten. Vervolgens weer terug naar de kist, nu was het Dennie's beurt om ons terug te brengen naar EHTX. De hele rits waddeneilanden kwam weer voorbij, Dutchmil meldde ons dat het Vliehors gebied inmiddels 'cold' was en dus konden we rechtstreeks over Vlieland terug naar Texel. Daar landden we weer om 17:00. De golfclubs kwamen er weer aan en we konden inladen. Vervolgens nog even eten bij een restaurant naast het vliegveld en toen weer terug de lucht in naar Rotterdam. De Kooij (het vliegveld van Den Helder) was nog open en we moesten crossing clearance aanvragen. Daarna over Noord Holland in 'loose formation' naar Amsterdam, alwaar we ook crossing clearance aanvroegen. Het was gigantisch druk op de tower met vertrekkend verkeer en de dienstdoende ATC'er liet ons in eerste instantie eerst boven de stad vliegen. Toen we daar eenmaal zaten kregen we toestemming om naar het begin van runway 22 te vliegen en dan met een linkerbocht naar Victor, waardoor we een prima zicht hadden op het vliegveld. Een Fokker50 van de KLM die in takeoff ging op de 18L maakte een 180 graden bocht en kwam vlak over ons heen, waarschijnlijk richting een vliegveld in een Scandinavisch land.
Eenmaal bij Rotterdam was het weer lache, met end-of-daylight in zicht kwamen de vliegtuigjes als wespen op de stroop af en was het gigantisch druk. Boven Papa lukte het me niet om te melden wegens het radioverkeer dus maakte ik maar een 360. Toen ik eenmaal richting final 06 draaide achter de PH-SRU zag ik rechts van me een paar landingslichten op me afkomen en ja hoor, mijn toestemming om op final te draaien werd weer ingetrokken en ik moest terug naar downwind (de verkeerde kant op wel te verstaan...). Een F50 van de KLM mocht uiteraard voorgaan, die laten ze geen go-around doen.. vervolgens nog een Transavia die in takeoff ging, ondertussen was ik maar wat heen en weer aan het vliegen op downwind en liet de ATC'er me zakken naar 500ft. Ik moet zeggen dat hij ondanks de drukte de boel goed in de smiezen had en de controle over iedereen die in de CTR rondvloog echt geen moment kwijt is geweest, echt wel respect! Uiteindelijk dan toch geland en hij bedankte me nog even voor de medewerking.
Na het papierwerk rap naar huis want dit dagje was behoorlijk vermoeiend maar wel erg leuk.
0 reacties:
Een reactie plaatsen
<< Startpagina