Checkout
Vanmiddag een checkvlucht gedaan op de Robin DR400/160 van de vliegclub (PH-SVQ). De club heeft zowel Piper als Robin vliegtuigen. Naast de PH-SVQ zijn er nog 2 DR400-120 kisten, met minder PK's, en nog een R2160 waarmee ook aerobatics gedaan mag worden.
Grootste verschil met de Piper Warrior is dat de Robin een stick heeft in plaats van een 'stuur', dat is even wennen in het begin maar heeft toch wel wat voordelen. Zo vind ik dat je wat meer gevoel kan leggen in het sturen, waardoor je bijvoorbeeld bij de takeoff wat rustiger kunt roteren. Wel even wennen was het voetenstuur, vooral op de grond moet je wat meer je tenen gebruiken want de onderkant van de pedalen is niet erg gevoelig.
Voor de rest heb je het eigenlijk redelijk snel door, even wennen aan de throttle die net zoals bij een Cesnna gewoon als een pookje uit het dashboard komt. We deden een paar touch and go's op Seppe, de meeste gingen wel OK, bij enkele moest ik even zoeken naar het juiste "afvang punt". De kunst van het landen is namelijk om op precies de juiste hoogte horizontaal te gaan vliegen en dan al trekkend aan de stick de snelheid eruit te laten lopen en zachtjes de grond te raken. Dit proces wordt ook wel de "flare" genoemd.
Ga je nu al te hoog horizontaal vliegen dan raak je de grond te hard omdat je stallt, ben je te laat dan maak je gewoon een harde landing met 3 wielen. Daarnaast is het ook nog belangrijk om de juiste snelheid te hebben op het moment dat je horizontaal gaat vliegen, ga je te langzaam dan zal het vliegtuig sneller doorzakken (dit is overigens wel gewenst als je een precisie landing moet maken, bijvoorbeeld op een hele korte baan), ga je te hard dan vreet je erg veel baan op doordat je flare heel lang duurt.
Tot zover weer even de landing theorie, allemaal goed opgelet?
Komende dinsdag organiseert de vliegclub de derde rally van dit seizoen, ik heb me ingeschreven en we gaan uiteraard winnen!
Grootste verschil met de Piper Warrior is dat de Robin een stick heeft in plaats van een 'stuur', dat is even wennen in het begin maar heeft toch wel wat voordelen. Zo vind ik dat je wat meer gevoel kan leggen in het sturen, waardoor je bijvoorbeeld bij de takeoff wat rustiger kunt roteren. Wel even wennen was het voetenstuur, vooral op de grond moet je wat meer je tenen gebruiken want de onderkant van de pedalen is niet erg gevoelig.
Voor de rest heb je het eigenlijk redelijk snel door, even wennen aan de throttle die net zoals bij een Cesnna gewoon als een pookje uit het dashboard komt. We deden een paar touch and go's op Seppe, de meeste gingen wel OK, bij enkele moest ik even zoeken naar het juiste "afvang punt". De kunst van het landen is namelijk om op precies de juiste hoogte horizontaal te gaan vliegen en dan al trekkend aan de stick de snelheid eruit te laten lopen en zachtjes de grond te raken. Dit proces wordt ook wel de "flare" genoemd.
Ga je nu al te hoog horizontaal vliegen dan raak je de grond te hard omdat je stallt, ben je te laat dan maak je gewoon een harde landing met 3 wielen. Daarnaast is het ook nog belangrijk om de juiste snelheid te hebben op het moment dat je horizontaal gaat vliegen, ga je te langzaam dan zal het vliegtuig sneller doorzakken (dit is overigens wel gewenst als je een precisie landing moet maken, bijvoorbeeld op een hele korte baan), ga je te hard dan vreet je erg veel baan op doordat je flare heel lang duurt.
Tot zover weer even de landing theorie, allemaal goed opgelet?
Komende dinsdag organiseert de vliegclub de derde rally van dit seizoen, ik heb me ingeschreven en we gaan uiteraard winnen!

0 reacties:
Een reactie plaatsen
<< Startpagina